X
تبلیغات
پیکوفایل

تماشاگران

یادداشت هایی برای یاد داشت

پرواز فراموش نشدنی آبی ها در شب سقوط پرسپولیس


تاریخ ارسال: شنبه 19 آذر 1390 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر

وقتی چاوز فریاد آزادگی سر می دهد!


25/5/1390

محمود احمدی نژاد: "چاوز" فریاد بلند همه ملت‌های آزاده جهان است. +


2/6/1390                            

هوگو چاوز: تنها "قذافی" را به عنوان رهبر لیبی می شناسیم. +



تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 3 شهریور 1390 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر

بدون تیتر و شرح و ...


سه جوان مسلمان در بیرمنگام زمانی که در حال محافظت از محله شان در برابر غارت بوده اند توسط یک خودرو زیر گرفته شده و کشته شدند. -با توجه به گفته شاهدان-به نظر می آید تصادف عمدی بوده.

 

در ابتدای فیلم این گزارش خبری الجزیره عربی به قتل این سه جوان اشاره شده و تصاویر کوتاهی رو از محله مقتولین نشان میدهد  (+)


 گزارش سایت انگلیسی الجزیره از این واقعه (+)


 

فارس نیوز که اخلاق حرفه ای آن شهره آفاق است در خبرش نوشته این سه نفر از معترضین بوده اند. (+)


یعنی نه تنها هیچ اشاره ای نکرده که این سه نفر قربانی آشوب های انگلستان یا به قول فارس نیوز "قیام محرومین" شده اند بلکه آن ها را از معترضین به شمار آورده است.




تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 20 مرداد 1390 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر

توصیف توماس فریدمن از کشتار 1982 حما


 ((در آوریل 1982 من به عنوان خبرنگار تایمز به بیروت رفتم. قبل از ورودم، جهان نگاه خود را بیش از بیروت به قیام مردم حما در سوریه دوخته بود؛ شهری که با چاه‌های آب و رودخانه مجاورش می‌شناختندش.

                 
شایعاتی که از حما می‌آمد حاکی از آن بود که حافظ اسد، شورش در آن شهر را با گلوله‌باران مرکز و اطراف محل ناآرامی‌ها خاموش کرده، پس از آن ساختمان‌های منطقه را با برخی ساکنان آن، منفجر و هر آنچه دیده می‌شود را با خاک یکسان کرده است. مشکل می‌شد باور کرد و مشکل‌تر می‌شد حقیقت این گفته‌ها را دریافت. در آن زمان هنوز کسی تلفن همراه نداشت و رسانه‌های خارجی هم اجازه حضور در محل را نداشتند.

                                                                          
در ماه می همان سال، همزمان با گشودن دروازه‌های حما، ویزای سوریه گرفتم. می‌گفتند رژیم سوریه شهروندانش را تشویق می‌کند در شهر بگردند، نواحی نابود‌شده را به چشم ببینند تا بفهمند باید سکوت کنند. پس با یک تاکسی از دمشق به حما رفتم.


آنچه دیدم خوفناک‌ترین چیزی بود که تا به حال با آن روبه‌رو شده‌ام. به نظر می‌آمد یک هفته تمام همه جا را- منطقه‌ای به وسعت چهار برابر یک زمین فوتبال- گردبادی مهیب ویران و زیرورو کرده ولی به واقع مادر طبیعت دستی در این کار نداشت.
این بی‌رحمی بی‌سابقه بود؛ تسویه‌حسابی بین رژیم سوریه و معترضانی که جرأت کرده بودند به مخالفت با آن برخیزند. اگر زمین را در جایی که صاف بود کمی می‌کندید کتابی پاره‌پاره، تکه‌ای از یک لباس یا باقیمانده یک ظرف فلزی را به آسانی پیدا می‌کردید. آنجا میدان کشتار بود. طبق گزارش عفو بین‌الملل، بیش از 20هزار نفر در آن منطقه مدفون شده‌اند؛ به آن سکوت فکر کردم و به آن نام «قانون حما» را دادم.))


منبع: شرق 16 مرداد 90 (+)

لینک مقاله در نیویورک تایمز (+)

.................................................

1. توصیه می کنم متن کامل ترجمه این مقاله را در شرق بخوانید. البته مترجم شرق مقاله فریدمن را هر چند شیوا اما به طور کامل ترجمه نکرده  و در بخش هایی از آن دست برده که به خاطر محدودیت هایی که مطبوعات با آن مواجهند کاملا قابل درک است.


2. فریدمن در این مقاله آنچه سال 1982 در حما رخ داد را "قانون حما" می نامد. قانون حما یعنی مردم را آنچنان بترسان تا به هیچ گونه اعتراضی فکر نکنند. چیزی که در دیگر کشورهای عربی آن زمان نیز قاعده بود. به عبارت دیگر همان النصر بالرعب.


اما او آنچه اکنون در حما جاری است را "قانون جدید حما" می نامد که قانون قبلی را نسخ کرده است. منظور وی از بین رفتن ترس مردم از حکام و بازیابی عزت نفس آنان و باور به اینکه می توانند محیط خود را تغییر دهند.


3. فریدمن اشاره می کند که با توجه به گونه حکومت های عربی، این کشورها با فقدان جامعه مدنی قوی روبرو هستند. به نظر می رسد همین مساله پیش بینی سیر تحولات پس از سقوط حکام و نظام های مستبد عرب  مشکل ساخته و آینده ی خاکستری را مقابل دیدگان تعقیب کنندگان این تحولات قرار می دهد.


4. درباره آنچه در سوریه می گذرد به متغیر وجود سلفی ها در بین معارضین نیز باید توجه کرد. باید دعا کرد که ابتکار عمل به دست این گروه نیفتد. این همان چیزی است که آدونیس را نیز نگران کرده و درباره آن هشدار داده است (+).

 

تاریخ ارسال: دوشنبه 17 مرداد 1390 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر

بخشی از سخنان قابل تامل وزیرخارجه سابق لیبی درباره قذافی


آیا قذافی پول دوست بود؟

                         
نه. پول را می‌خواست چه کند؟ او جزو گروهی بود که معتقدند «یا باید برصدر بنشینند یا در قبر روند.» یعنی یا حکومت کنند یا در گور شوند. وقتی در حکومت باشند، احساس می‌کنند همه پول و اموال کشور از آنهاست و هرگونه که بخواهند در آن دخل و تصرف می‌کنند. حتی گمان نمی‌کنم او هرگز پولی را به دست خود گرفته باشد. او با یک تلفن زنگ می‌زد و می‌گفت به فلانی اینقدر پول بدهید یا فلان خانه را بخرید یا فلان کار را بکنید. یا یک میلیون به فلان کس بدهید. همه پول‌ها ثروت شخصی او بود... . مثل کسی که یک کارت اعتباری دارد و دیگر پولی را با خود حمل نمی‌کند. همه ثروت‌های کشور در اختیار او بود یعنی لیبی و هرآنچه که در آن بود.


‌برگردیم به کتاب سبز.


او این کتاب را طوری نوشت که حکومتش باز باشد. او یک رهبر است نه حاکم و حتی کاغذی را هم امضا نمی‌کند. اگر 20 یا 30سال هم حکومت کند، نمی‌توانی از او حساب‌کشی کنی. به راحتی می‌گوید این مردم هستند که دارند حکومت می‌کنند.


‌هیچ کاغذی را امضا نمی‌کند؟

 
هرگز. او فقط رهبر انقلاب است. از او کسی حساب نمی‌کشد. می‌گوید نقش من نمادین و سمبلیک است. وقتی نزدیکانش صاحب فرزندی می‌شدند او برای آنها اسم می‌گذاشت. در جزیی‌ترین جزییات امور دخالت می‌کرد و در همان حال به لحاظ نظری می‌گفت بر کشور حکومت نمی‌کند. به موجب آنچه که اصطلاحا قانون مشروعیت انقلابی نامیده می‌شد، هر حرفی را که می‌زد یا سخنی را که می‌گفت، قانونی واجب‌الاجرا بود

 

ماخذ:

sharghnewspaper.ir/Page/Paper/90/05/11/7

 

تاریخ ارسال: سه‌شنبه 11 مرداد 1390 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر

بهار


چند سالی است که صفحات تقویم رنگی از بهار ندارد


 اما روزی نفس بهار دوباره کوچه ها را سبز خواهد کرد



تاریخ ارسال: سه‌شنبه 31 خرداد 1390 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر

سقوط پاس همدان


پاس همدان که هویت باشگاه پاس تهران را به سرقت برده و نام و امتیاز این باشگاه را بازی های  سیاسی از آن خود کرده بود، پس از سه سال حضور در لیگ برتر  نهایتا سقوط کرد.


امیدوام پایان حضور این تیم در بالاترین سطح فوتبال ایران تجربه ای باشد برای دیگر مدیران و استان ها که راه و رسم حضور در لیگ برتر این راهی نبود که استان همدان در پیش گرفت.


بخشی از تاریخ و هویت فوتبال ایران با واگذاری و انحلال پاس تهران از بین رفت و در قبال آن همدانی ها نیز چندان بهره ای از قربانی کردن پاس تهران به دست نیاوردند.


تاریخ ارسال: شنبه 31 اردیبهشت 1390 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر

پیکار با ببرهای آسیا


گویا تیم ملی کره جنوبی برای بسیاری از بازیکنان تیم ملی و حتی کارشناسان فوتبال یک تیم از پیش باخته در مصاف شنبه شب مقابل ایران تلقی می شود. این احساس که با توجه به برد چند ماه قبل ایران در سئول مقابل کره جنوبی بنا شده و اندکی نیز از خرافه مایه گرفته است ( این که بر اساس نتایج بازی های ایران و کره در جام ملت های گذشته این بار نوبت ایران است که پیروز شود!) به نظر من که رویا پردازانه است. کره را نه می توان  از پیش باخته و نه یک تیم شکست ناپذیر دانست.


با یک نگاه گذرا به ترکیب کره جنوبی می توان فهمید که تیم نسبتا جوان ایران شب سختی مقابل آن ها در ورزشگاه السد خواهد داشت.


کره جنوبی در خط دفاعی از لی یونگ پیو بسیار با تجربه که سابقه ی سالها بازی در آیندهون، تاتنهام و دورتموند را دارد و همچنین از چادوری که در سلتیک بازی می کند و سالها در باشگاه های آلمان توپ زده بهره می برد.


در بین بازیکنان اصلی میانی کره چند بازیکن در اروپا توپ می زنند. پارک جی سونگ  نیازی به معرفی ندارد. کی سونگ یوئنگ در سلتیک بازی می کند و لی چونگ یونگ که در جام جهانی گذشته از خوب های کره بود عضو تیم بولتون انگلستان است. سون هئونگ مین بازیکن تیم هامبورگ نیز یکی دیگر از لژیونرهای کره ای است که البته در ترکیب اصلی کره ای ها بازی نمیکند و در این جام به عنوان یار ذخیره به بازی گرفته شده است. کو جا چئول 21 ساله نیز از دیگر یاران خطرناک کره است که در این جام خوب درخشیده و 4 گل کره ای ها را در این بازی ها به ثمر رسانده.


مهاجم اصلی کره ای ها شماره ۱۰ آن ها جو دوونگ وون 19 ساله است که سابقه عضویت در تیم های پایه ی متز فرانسه را در کارنامه ی خود دارد.


اما نقاط ضعف کره ی جنوبی که این تیم را آسیب پذیر می کند یکی این است که مربی چندان بزرگی روی نیمکت آن ها ننشسته است. چو کوانگ رائه با این که نزدیک به دو دهه سابقه  مربیگری در لیگ کره جنوبی را دارد اما در کارنامه افتخارات او فقط یک جام دیده می شود. او در قیاس با مربیانی مثل هدینک یا جوبنفرر یا امبرتو کوئلو که زمانی بر روی نیمکت کره می نشستند مربی چندان بزرگی به حساب نمی اید.


دوم این که مهاجمان این تیم سابقه ی چندانی در بازی های ملی ندارند. با مصدومیت پارک چو یونگ که در موناکو فرانسه بازی می کند و عدم حضور او در این بازیها از زهر نوک حمله ی کره کاسته شده است.


سوم خط دفاعی این تیم است که بازیکنان معمولا ثابت کره در این خط بیش از 30 سال سن دارند. هر چند از یکسو تجربه ی آن ها یک نقطه قوت برای کره به شمار می رود اما در مقابل سرعت مهاجمان رقیب یا در بازی های حذفی که ممکن است بازی به وقت های اضافه کشیده شود یک چالش جدی برای کره ای ها محسوب شوند.


اگر نقاط ضعف و قوت ایران و کره را با هم مقایسه کنیم به نظر من که حداقل بر روی کاغذ کره ای ها کمی بیشتر از ایران از بخت صعود برخوردارند. باید منتظر ماند و دید که به قول جواد خیابانی‌:)  باد به پرچم ایران خواهد وزید یا کره جنوبی.


تصور هم نکنید برنده این دیدار یک پای فینال است. برنده این دیدار به احتمال فراوان به مصاف ژاپنی می رود که از هر دو تیم ایران و کره جنوبی سرتر به نظر می رسد و یا به احتمال ضعیف به مصاف قطر میزبان خواهد رفت. بازی با میزبان یک تورنمنت از هر کیفیت فنی که برخوردار باشد با توجه به فاکتورهای میزبانی که از آن سود می برد اغلب اوقات دلپذیر نیست.


پ.ن: همان طور که پیش بینی می شد ژاپن  از سد قطر میزبان گذشت. این دومین بازی ژاپن در این جام است که با ۱۰ نفر هم پیروز از میدان بیرون می آید.



تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 30 دی 1389 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر

آیا بازی های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگجو بهترین نتیجه ی تاریخ ورزش ایران است؟


بهترین نتیجه ی ایران در تاریخ بازی های آسیایی بر می گردد به بازی های 1974 تهران که ایران با 36 طلا، 28 نقره و 17 برنز – جمعا 81 مدال- در جایگاه دوم قرار گرفت.


به این ترتیب از لحاظ کسب مدال، بازی های گوانگجو، دومین نتیجه ی خوب ایران در تاریخ بازی های آسیایی است.


اما از لحاظ جایگاه کشورها در رده بندی توزیع مدال ها، بهترین نتیجه ایران همان بازی های 1974 تهران است که مقام دوم را کسب نمودیم. در  1951 دهلی هم جایگاه سوم را به دست آورده بودیم.  مقام چهارمی ایران در گوانگجو هم چیز بی نظیری نیست و قبلا نیز توانسته بودیم در سال های 1958، 1970و 1986 نیز جایگاه چهارم را به دست آوریم .

                                                                                                                     

دلیل نوشتن این مطلب دروغ بزرگ و آشکاری بود که توسط مجری شبکه ی سوم، آقای کاویانی  امروز(جمعه) بعدازظهر گفته شد. وی نتایج مسابقات گوانگجو را بهترین نتیجه در تاریخ ورزش ایران دانست!! و چندین و چند بار آن را تکرار کرد.

 

تاریخ ارسال: جمعه 5 آذر 1389 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر

مختارنامه ۲


نعمان بن بشیر (حاکم معزول کوفه) خطاب به مختار: حدس میزنی یزید چه کسی را به جای من حاکم کند؟


مختار: از سوابقی که از عمرسعد می دانم، او را منصوب خواهد کرد. تردید ندارم که خبرهای  شما را مو به مو به یزید گزارش می داده است.


نعمان بن بشیر: به من و خودت توهین نکن مختار، عمر سعد هم آدم است که بخواهد جایگزین من شود.


مختار: در کیاست و سیاست شما تردیدی ندارم، ولی یزید باده نوش می پرست حاکم عاقل و کاردان نمی خواهد؛ او حاکم زبان باز چاپلوس می خواهد ...



تاریخ ارسال: سه‌شنبه 11 آبان 1389 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 2 نظر

مختارنامه


دیالوگ هایی دارد این سریال که سخنان بر دل مانده ی ماست. صحنه هایی بر صفحه ی شیشه ای تلویزیون به تصویر می کشد که تصویری از  سیاست در روزگار ماست.



تاریخ ارسال: شنبه 8 آبان 1389 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر

دربی و داوری


پرسپولیسی ها هیاهویی درباره ی گل مشکوک به آفسایدشان در دربی راه انداخته اند که گویا فقط در یک بازی از بدو پیدایش فوتبال در جهان داور اشتباه کرده و آن هم در این بازی است.


اگر پرونده ی داوری های بازی های دربی را باز کنیم در نهایت به این نتیجه خواهید رسید که اشتباهات داوری بیشتر به سود پرسپولیس بوده تا استقلال. در دربی ها کم گل های صحیح استقلال مردود نشده است.


یعنی اگر کار به به بگم بگم بکشد گفتنی های استقلالی ها کم نخواهد بود.


نمونه می خواهید، یکیش بازی 8 دی 74، که با نتیجه 0-0 به پایان رسید. مهدی پاشازاده روی ارسال توپ از نقطه ی کرنر با ضربه ی سر دروازه ی پرسپولیس را باز کرد اما کمک جمال شریف سوری به غلط آفساید اعلام کرد تا گل استقلال پرپر شود.


بازهم نمونه می خواهید. بازی برگشت لیگ 81-82 که بازی 1-1 شد. در نیمه ی اول در محوطه ی جریمه توپی را که محمود فکری به آن ضربه زد پس از عبور از خط دروازه، مدافع پرسپولیس برگرداند و با این که توپ گل شد، داور آن دیدار گل سالم استقلال را نپذیرفت. اسناد آن هم در آرشیو برنامه ی نود موجود است!


این فقط دو نمونه از گل هایی بود که استقلال در دربی زده و داور به اشتباه نپذیرفته و نخواستم که از دیگر  داوری های علیه استقلال در بازی های دربی مثل پنالتی های گرفته نشده و اخراج های غلط و ... بنویسم.


تاریخ ارسال: یکشنبه 25 مهر 1389 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر

 

 

رحمک الله یا ابالحسن

...کنتَ للمومنین اباً رحیما

 

...الضعیف الذلیل عندک قویٌ عزیزٌ حتی تاخذ لهُ بحقه، والقوی العزیز عندک ضعیفٌ ذلیلٌ حتی تاخذ منهُ الحق، والقریب و البعید عندک فی ذلک سواءٌ   

...فوالله لن یصاب المسلمون بمثلک ابدا  

+ 

 

تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 11 شهریور 1389 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر

چنین اداره کنند گله داران


رحیمی معاون اول احمدی نژاد در یک سخنرانی گفته است: «27کشور اروپایی تحریم جدیدی علیه ایران انجام دادند و استرالیایی‌ها که یک مشت گله دار هستند نیز به آنها پیوسته‌اند.»


بد نیست  کمی با این گله دارها آشنا شویم.

                                             

میزان تولید ناخالص داخلی استرالیا در سال 2009 بیش از 997 میلیارد دلار بوده است . بر پایه ی این شاخص استرالیا در بین کشورهای جهان رتبه ی سیزدهم را داراست. +


از لحاظ شاخص توسعه انسانی ، بر اساس گزارش سازمان ملل در سال 2009، استرالیا رتبه ی دوم را در بین کشورهای جهان داراست.


در رنکینگ موسسه لگاتوم که بر پایه شاخص رونق(prosperity) کشورها را رتبه بندی می کند، استرالیا در رده ی ششم کشورهای جهان قرار دارد. +

 

و استرالیایی ها به گفته جناب رحیمی مشتی گله دار هستند.

...............


درباره موسسه لگاتوم و شاخص رونق +، درباره شاخص توسعه انسانی



تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 21 مرداد 1389 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 1 نظر

تراژدی اعتصاب غذای 1981 ایرلند



بابی ساندز؛ همو که نام یکی از خیابان های تهران به اسم اوست، جوان 27 ساله ی ایرلندی بود که پس از 66 روز اعتصاب غذا در 5 می 1981 در زندان بریتانیا جان سپرد. ساندز که از هجده سالگی به عضویت ارتش جمهوری خواه ایرلند درآمده بود، به دلیل  در اختیار داشتن  اسلحه به 14 سال زندان محکوم  گشت. او در هنگام مرگ 5 سال از محکومیت را سپری کرده بود. 

 این دومین دوره ی زندان ساندز بود و او پیش از این، 5 سال زندان را در بین سال های 1972-1976 تجربه کرده بود. به این ترتیب ساندز بیش از 9 سال از زندگی کوتاه  اش را در زندان های بریتانیا سپری نمود.


بابی ساندز از 1 مارس 1981 اعتصاب غذای خود را آغاز کرد. خواسته های اصلی او و همراهانش عبارت بودند از : 

 اجازه پوشیدن لباس شخصی در زندان(نپوشیدن لباس زندانی) ،عدم کار در زندان، حق داشتن اجتماع آزاد در زندان ، حق داشتن یک ملاقات و فرستادن یک نامه و دریافت یک بسته ی پستی در هفته و اعاده عفو(*). در واقع می توان گفت خواسته ی اصلی آن ها این بود که به عنوان زندانی سیاسی -و نه جنایی- به رسمیت شناخته شده و از حقوق یک زندانی سیاسی برخوردار شوند.  

اعتصاب غذای ساندز دومین اعتصاب غذایی بود که جهت دستیابی به این خواست ها انجام شد. قبل از آن و بین ماه های اکتبر تا دسامبر 1980 اعتصاب غذای مشابهی جهت دستیابی به این حقوق توسط جمهوری خواهان ایرلندی صورت گرفته بود.


بعد از این که ساندز اعتصاب غذای خود را آغاز کرد به مرور زندانیان دیگری نیز به این اعتصاب پیوستند. کمی پس از شروع اعتصاب غذای ساندز نماینده حوزه انتخاباتی  Fermanagh and South Tyroneفوت کرد. ساندز در انتخاباتی که برای مشخص شدن نماینده ی جدید این حوزه ایرلند شمالی برگزار شد، کاندیدا گشت و در حالی که در ششمین هفته ی اعتصاب خود به سر می برد با اخذ 30493 رای به عنوان نماینده مجلس عوام  انتخاب شد.  


ساندز در شصت و چهارمین روز اعتصاب غذای خود، به کما رفت و 48 ساعت بعد -5 می- قلبش از حرکت ایستاد.  والدین و خواهر و برادر ساندز هنگام مرگ در کنار او بودند. وی اولین کسی بود که در جریان اعتصاب غذای 1981 ایرلندی ها جان سپرد.  



  

یک هفته پس از فوت ساندز،  فرانسیس هاگز  هیوز که از 15 مارس در اعتصاب غذا به سر می برد، پس از 59 روز تحمل گرسنگی در 12 می 1981 جان سپرد.

یک هفته از مرگ هاگز  هیوز نگذشته بود که در 21 می و در یک روز،  ریموند مک کریش و پتسی اوهارا پس از 61 روز اعتصاب غذا جان سپردند.

جو مک دانل در 8 جولای پس از 61 روز اعتصاب غذا جان سپرد.

 

 

مارتین هورسن در 13 جولای پس از 46 روز اعتصاب غذا جان سپرد.

 کوین لینچ در 1 آگوست پس از 71 روز اعتصاب غذا جان سپرد.

کیرین دوهرتی در 2 آگوست پس از 73 روز اعتصاب غذا جان سپرد.

 توماس مک الوی در 8 آگوست پس از 62 روز اعتصاب غذا جان سپرد.

و مایکل دواین در 20 آگوست پس از 60 روز اعتصاب غذا جان سپرد.


شرکت کنندگان در اعتصاب غذا محدود به این 10 نفر که جان خود را از دست دادند نبود و سیزده نفر دیگر نیز بین 70  تا 13 روز در این اعتصاب غذا شرکت کردند که در نهایت اعتصاب خود را شکستند.  


.................................

فیلم  هانگر  ساخته ی استیو مک کوئین نگاهی است به زندگی ساندز و جریان اعتصاب غذای 1981

* اعاده عفو ترجمه من از restoration of remission است که امیدوارم صحیح باشد.


 http://en.wikipedia.org/wiki/1981_Irish_hunger_strike

    www.irishhungerstrike.com

http://en.wikipedia.org/wiki/Bobby_Sands

http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/may/5/newsid_2728000/2728309.stm 

 

تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 14 مرداد 1389 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 2 نظر
   1      2     3     4     5      ...      8   >> صفحات وبلاگ