X
تبلیغات
رایتل

تماشاگران

یادداشت هایی برای یاد داشت

درباره ی بیانیه ی استعفای محمد مایلی کهن

بیانیه ی استعفای مایلی کهن به نظر من تقریبا شلوغ بازی است. کاملا به صورت احساسی نوشته شده و هر خواننده ای را حداقل برای دقایقی تحت تاثیر قرار می دهد.

انتقادات از مایلی کهن به این دلیل بوده که الفاظ زشتی را درباره ی انسانی دیگر که همکار اوست به کار برده و گرنه کسی منکر وضعیت ورزشگاه های ما نیست. خود من که 7 بار هم شاید ورزشگاه نرفته باشم –که اکثر اوقات در سمت طرفدار تیم مهمان نشسته بوده ام - در دوبار آن نزدیک بود به شدت آسیب ببینم که الحمدلله به خیر گذشت.

به هر حال جناب مایلی کهن چه خوب است که پاسخ دهد این که فرهنگ ورزشگاه های ما وحشتناک است چه ربطی داشت به قلعه نویی که ان گونه او را در بیانیه ی قبلی ات مورد نوازش قرار دادی؟حتی اگر آن فحاشی ها سازمان یافته و به تحریک او بوده است-که ثابت نشده- باز هم نمی تواند آن بیانیه ی کذایی را توجیه کند. او با پیش کشیدن وضع تماشاگران احتمالا درصدد توجیه محتوای بیانیه ی قبلی خویش است.

این بیانیه ها و وقایع تاسف آور می تواند محملی باشد برای اینکه بررسی کنیم چرا سطح فرهنگی ورزشگاه های ما اینقدر نازل است و راه حل ان چیست. تجربیات کشور های دیگر چه بوده و مثلا در همین انگلستان که هولیگان های آن شهره ی عام و خاص است چه پروسه ای طی شده که در ورزشگاه های آن ها تماشاگران رفتار مناسبی دارند.
تاریخ ارسال: سه‌شنبه 1 اردیبهشت 1388 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر