تماشاگران

یادداشت هایی برای یاد داشت

درباره بیانیه گروهی از اساتید علوم سیاسی کشور در حمایت از موسوی


حمایت گروهی از برجسته ترین اساتید علوم سیاسی ایران از میرحسین موسوی اتفاق مبارکی است . نفس اینکه گروهی از متفکران علوم سیاسی ایران وارد عرصه شده و بیانیه ای بدون اعتنا به پیامدهای احتمالی آن در حمایت از یک کاندیدا صادر و در آن نکات مهم و روشنگرانه ای بیان کنند به نظر امیدوار کننده است.

هر چند بعضی از امضا کنندگان این نامه به عنوان کنشگران سیاسی در سپهر سیاست کشور فعال بوده اند اما همان طور که در ابتدای این نامه متذکر شده اند این برای اولین بار است که گروهی از اساتید علوم سیاسی بیانیه ای به صورت مشترک برای حمایت از یک کاندیدا می دهند.

محتوای بیانیه نیز بسیار غنی است که توصیه می کنم ، آن را بخوانید. بیانیه ای است که در ان شاخصه هایی که انتظار می رود یک دولت داشته باشد به صورت مجمل بیان گشته است. در آن در ابتدا به اهمیت دانش سیاست اشاره گشته است.سپس با تحلیلی کوتاه از شرایط روز جهان ؛ به بیان نکاتی چند می پردازد.

از جمله نکاتی که مطرح می کنند این است که بهره‌گیری درست از امکاناتی که در نظام بین‌الملل جدید به وجود آمده نیازمند ارائۀ چهره‌ای مثبت و جذاب از دولت ایران است . از دیگر نکات مهم که می تواند آسیب شناسی ضعف علوم سیاسی در ایران باشد و به نظر من از مهمتری فراز های این بیانیه است و بیان ان شجاعانه است این که شأن و اهمیت و تأثیرگذاری دانش سیاست کمتر از دانش هسته‌ای و دانش سلول‌های بنیادی نیست، این دانش در آزادی شکوفا خواهد شد و این شکوفایی، بزرگی و شکوه جامعۀ ایران را به دنبال خواهد داشت .

پس از آن به توقعات خود از رئیس جمهور در حوزه ی سیاسی ، دیوانسالاری ، اقتصاد ، فرهنگ و سیاست خارجی می پردازند.مطالباتی که عمل به ان ها حداقل هایی است که از یک دولت انتظار می رود و به نظر من سندی است که می توان با اتکای به آن دولت آینده را نقد کرد و عملکرد ان را بامقایسه با  این مطالبات سنجید .در پایان نیز پس از برشمردن خصوصیاتی که رئیس جمهور آینده ی ایران باید داشته باشد حمایت خود را از میرحسین موسوی اعلام می کنند.

با توجه به اینکه خود موسوی نیز پس از کنار رفتن از پست نخست وزیری از اساتید علوم سیاسی در دانشگاه تربیت مدرس بوده است ؛ امید می رود به اساتید و متفکران برجسته ی این رشته بیش از پیش بها دهد و از انان دعوت کند تا از حوزه ی سیاست نظری وارد سیاست عملی شده و در تصمیم گیری ها و برنامه ریزی ها مشارکت ورزیده و نظرات انان به کار بسته شود.

تاریخ ارسال: چهارشنبه 6 خرداد 1388 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 5 نظر