X
تبلیغات
رایتل

تماشاگران

یادداشت هایی برای یاد داشت

تساوی های متسلسل



حرف از تبانی زدن در مورد بازی استقلال – پرسپولیس به نظرم خیلی سخت است. هر چند که به قول مزدک میرزایی هیچ کجای جهان سراغ نداریم که شش بازی پیاپی یک دربی مساوی شود، هرچند جریان بازی در ۲۰ دقیقه ی پایانی یک جوری بود که انگار قرار نیست گلی زده شود ولی باز هم نمی توان نتیجه گرفت که ساخت و پاخت شده است.

پس برای چه این همه تساوی؟

به تصور من یکی از مهمترین دلایل این نتیجه های مساوی از بین رفتن یا به عبارت بهتر کشته شدن روح دربی به جهت فشارهای سنگین بیرونی است که بر بازیکنان آورده می شود.

این دربی ها دیگر رنگ و بوی دربی های چند سال قبل را ندارد. مثلا قبل از همین بازی بازیکنان دو تیم از سوی شریفی رئیس کمیته انظباطی به صورت مستقیم تهدید شدند که هر گونه تخلفی در این دیدار که منجر به تحریک تماشاگران شود محرومیت تا انتهای فصل را در پی می اورد. حتما نهادهای انتظامی هم توصیه ها و تذکرات شدیدی به بازیکنان می دهند که مبادا کاری بکنند که سکوها متشنج شود. خوب همین فشارهای انظباطی که به حساسیت های ورزشی و حیثیتی - که در ذات این بازی است- افزوده می شود؛ نتیجه اش همین مساوی های پی درپی است. وقتی یک بازیکن می داند که مثلا یک خطای شدید یا یک اعتراض به داور چه عواقب سنگینی خواهد داشت به این بازی نگاهی خواهد داشت که مثلا یک سرباز به دوره ی آموزشی اش. یعنی یک کار اجباری که هدف هم این است بدون دردسر آن را انجام دهد و البته هر لحظه منتظر اتمام آن باشد.


تا مادامی که دولت با یک نگاه امنیتی به این بازی نگاه می کند انتظاری جز دیدن این گونه بازی ها نداشته باشیم. امیدوارم روزی چتر دولت از روی این دو تیم برداشته شود. آمین را بلند بگوئید!

بازداشت 25 نفر در جریان دربی پایتخت
صحبت های صمد مرفاوی درباره بازی امروز  
اعتراض تماشاگران به بیرون ورزشگاه کشیده شد
تاریخ ارسال: شنبه 11 مهر 1388 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر