X
تبلیغات
رایتل

تماشاگران

یادداشت هایی برای یاد داشت

پیکار با ببرهای آسیا


گویا تیم ملی کره جنوبی برای بسیاری از بازیکنان تیم ملی و حتی کارشناسان فوتبال یک تیم از پیش باخته در مصاف شنبه شب مقابل ایران تلقی می شود. این احساس که با توجه به برد چند ماه قبل ایران در سئول مقابل کره جنوبی بنا شده و اندکی نیز از خرافه مایه گرفته است ( این که بر اساس نتایج بازی های ایران و کره در جام ملت های گذشته این بار نوبت ایران است که پیروز شود!) به نظر من که رویا پردازانه است. کره را نه می توان  از پیش باخته و نه یک تیم شکست ناپذیر دانست.


با یک نگاه گذرا به ترکیب کره جنوبی می توان فهمید که تیم نسبتا جوان ایران شب سختی مقابل آن ها در ورزشگاه السد خواهد داشت.


کره جنوبی در خط دفاعی از لی یونگ پیو بسیار با تجربه که سابقه ی سالها بازی در آیندهون، تاتنهام و دورتموند را دارد و همچنین از چادوری که در سلتیک بازی می کند و سالها در باشگاه های آلمان توپ زده بهره می برد.


در بین بازیکنان اصلی میانی کره چند بازیکن در اروپا توپ می زنند. پارک جی سونگ  نیازی به معرفی ندارد. کی سونگ یوئنگ در سلتیک بازی می کند و لی چونگ یونگ که در جام جهانی گذشته از خوب های کره بود عضو تیم بولتون انگلستان است. سون هئونگ مین بازیکن تیم هامبورگ نیز یکی دیگر از لژیونرهای کره ای است که البته در ترکیب اصلی کره ای ها بازی نمیکند و در این جام به عنوان یار ذخیره به بازی گرفته شده است. کو جا چئول 21 ساله نیز از دیگر یاران خطرناک کره است که در این جام خوب درخشیده و 4 گل کره ای ها را در این بازی ها به ثمر رسانده.


مهاجم اصلی کره ای ها شماره ۱۰ آن ها جو دوونگ وون 19 ساله است که سابقه عضویت در تیم های پایه ی متز فرانسه را در کارنامه ی خود دارد.


اما نقاط ضعف کره ی جنوبی که این تیم را آسیب پذیر می کند یکی این است که مربی چندان بزرگی روی نیمکت آن ها ننشسته است. چو کوانگ رائه با این که نزدیک به دو دهه سابقه  مربیگری در لیگ کره جنوبی را دارد اما در کارنامه افتخارات او فقط یک جام دیده می شود. او در قیاس با مربیانی مثل هدینک یا جوبنفرر یا امبرتو کوئلو که زمانی بر روی نیمکت کره می نشستند مربی چندان بزرگی به حساب نمی اید.


دوم این که مهاجمان این تیم سابقه ی چندانی در بازی های ملی ندارند. با مصدومیت پارک چو یونگ که در موناکو فرانسه بازی می کند و عدم حضور او در این بازیها از زهر نوک حمله ی کره کاسته شده است.


سوم خط دفاعی این تیم است که بازیکنان معمولا ثابت کره در این خط بیش از 30 سال سن دارند. هر چند از یکسو تجربه ی آن ها یک نقطه قوت برای کره به شمار می رود اما در مقابل سرعت مهاجمان رقیب یا در بازی های حذفی که ممکن است بازی به وقت های اضافه کشیده شود یک چالش جدی برای کره ای ها محسوب شوند.


اگر نقاط ضعف و قوت ایران و کره را با هم مقایسه کنیم به نظر من که حداقل بر روی کاغذ کره ای ها کمی بیشتر از ایران از بخت صعود برخوردارند. باید منتظر ماند و دید که به قول جواد خیابانی‌:)  باد به پرچم ایران خواهد وزید یا کره جنوبی.


تصور هم نکنید برنده این دیدار یک پای فینال است. برنده این دیدار به احتمال فراوان به مصاف ژاپنی می رود که از هر دو تیم ایران و کره جنوبی سرتر به نظر می رسد و یا به احتمال ضعیف به مصاف قطر میزبان خواهد رفت. بازی با میزبان یک تورنمنت از هر کیفیت فنی که برخوردار باشد با توجه به فاکتورهای میزبانی که از آن سود می برد اغلب اوقات دلپذیر نیست.


پ.ن: همان طور که پیش بینی می شد ژاپن  از سد قطر میزبان گذشت. این دومین بازی ژاپن در این جام است که با ۱۰ نفر هم پیروز از میدان بیرون می آید.



تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 30 دی 1389 | نویسنده: صادق ابراهیم | چاپ مطلب 0 نظر